Dit is Florence

Geschiedenis

Romeinse kolonie en middeleeuwse stadsstaat

De Romeinen stichtten Florentia op de noordoever van de Arno, volgens de overlevering in 59 v.Chr., als stad voor gepensioneerde soldaten. Het raster van hun straten is nog te zien in het centrum, en de Piazza della Repubblica ligt op de plek van hun forum. Na de val van Rome kromp de stad, en ze groeide pas weer in de 11e en 12e eeuw, toen ze een zelfbesturende commune werd.

Florence werd rijk van wol, laken en bankieren. De gilden regeerden de stad, en haar gouden munt, de florijn, voor het eerst geslagen in 1252, werd in heel Europa vertrouwd. Guelfen en Ghibellijnen, de partijen van de paus en de keizer, vochten om de macht, en in 1302 stuurden de winnaars de dichter Dante in ballingschap. De Zwarte Dood van 1348 doodde misschien de helft van de inwoners van de stad.

De Medici en de renaissance

In de 15e eeuw kwam de bankiersfamilie Medici de republiek vanachter de schermen te regeren, eerst Cosimo de Oudere en daarna zijn kleinzoon Lorenzo de Prachtige. Zij en andere rijke families betaalden gebouwen en kunstwerken die braken met de middeleeuwen: Brunelleschi bouwde de koepel van de kathedraal, Donatello en Masaccio bestudeerden de kunst van de Ouden, en Botticelli schilderde De geboorte van Venus.

Na Lorenzo’s dood keerde de monnik Savonarola de stad tegen de luxe, tot hij zelf in 1498 op de Piazza della Signoria werd verbrand. In 1504 werd Michelangelo’s David voor het Palazzo Vecchio neergezet. De Medici kwamen in de 16e eeuw definitief terug, en Cosimo I werd in 1569 groothertog van Toscane. Zijn architect Giorgio Vasari bouwde de Uffizi als kantoren voor de regering en de gang die ze over de Ponte Vecchio met het Palazzo Pitti verbindt.

Van groothertogdom tot Italië

De laatste Medici-groothertog stierf in 1737, en Toscane kwam aan het Huis Lotharingen. Zijn zus, Anna Maria Luisa, liet de kunstverzamelingen van de familie na aan Florence op voorwaarde dat ze de stad nooit zouden verlaten. In 1860 stemde Toscane voor aansluiting bij het nieuwe Koninkrijk Italië, en van 1865 tot 1871 was Florence de hoofdstad. De hoofdstad groeide snel: de stad brak haar middeleeuwse muren af en legde er brede lanen voor in de plaats, de viali.

In augustus 1944 blies het terugtrekkende Duitse leger alle bruggen over de Arno op behalve de Ponte Vecchio. Op 4 november 1966 overstroomde de rivier het centrum, waarbij tientallen mensen omkwamen en duizenden schilderijen en boeken beschadigd raakten; vrijwilligers uit de hele wereld, de modderengelen, kwamen ze redden. Nu is de stad een van de meest bezochte van Italië.

Florence vandaag

Florence leeft van toerisme, van zijn universiteit en van ambacht en mode: Gucci werd hier in 1921 opgericht, Ferragamo heeft zijn hoofdkwartier in een paleis aan de Via de’ Tornabuoni, en twee keer per jaar brengt de beurs Pitti Uomo de herenmodehandel naar de stad. Lederwerkplaatsen en goudsmeden werken nog altijd in de Oltrarno en rond Santa Croce.

De Florentijnen houden hun eigen tradities in stand. Op Paaszondag ontploft een wagen vol vuurwerk voor de kathedraal, de Scoppio del Carro, en in juni spelen de vier oude wijken de calcio storico, een ruw voetbalspel in kostuum, op de Piazza Santa Croce. ACF Fiorentina, in paars, speelt in het Stadio Artemio Franchi.