Lecce › Over de stad
Dit is Lecce
Lecce is de belangrijkste stad van de Salento, de hak van Italië, een paar kilometer van de Adriatische Zee. In de 16e en 17e eeuw hakten de bouwmeesters de zachte, gouden plaatselijke steen tot kerken en paleizen die zo rijk versierd waren dat de stijl de naam van de stad kreeg: de barok van Lecce.
Photo: Benjamin Smith, CC BY-SA 4.0, via Wikimedia Commons
Lecce in één oogopslag
- Land
- Italië
- Regio
- Apulië (Puglia)
- Inwoners
- Ongeveer 95.000 (stad), 770.000 (provincie Lecce)
- Gesticht
- Door de Messapiërs, vóór de Romeinen; de Romeinen noemden het Lupiae
- Dichtstbijzijnde zee
- De Adriatische Zee, zo’n 11 kilometer naar het oosten
- Taal
- Italiaans, en het Salentijnse dialect
- Bijnaam
- Het Florence van het Zuiden
- Patroonheilige
- Sint-Orontius
Bekend om
- De barok van Lecce, vooral de gebeeldhouwde gevel van de Basilica di Santa Croce
- Een Romeins amfitheater, half verzonken in het hoofdplein
- Heiligen van papier-maché, de cartapesta van de werkplaatsen
- Pasticciotto als ontbijt en caffè leccese met amandelmelk
De stad
Lecce is een stad van honingkleurige steen. Bijna de hele oude stad is gebouwd van pietra leccese, een kalksteen die bij het delven zo zacht is dat beeldhouwers gevels konden bedekken met bloemen, fruit, engeltjes, heiligen en monsters. Tientallen kerken staan op een paar minuten lopen van elkaar in de kleine oude stad.
De oude stad, het deel waar je in Instant Lecce doorheen rijdt, ligt binnen een ring van brede lanen die de stadsmuren vervingen. Drie poorten zijn bewaard gebleven: de Porta Napoli in het noorden, de Porta Rudiae in het westen en de Porta San Biagio in het zuiden. De Piazza Sant’Oronzo, met haar Romeinse amfitheater, is het centrum; de Via Vittorio Emanuele II leidt vandaar naar het westen naar het besloten plein van de kathedraal, en Santa Croce en het kasteel van Karel V liggen in het noorden en oosten.
Waar het ligt
Lecce ligt in het zuidoosten van Italië, in de regio Apulië, en is de hoofdstad van de provincie Lecce. De Salento is een vlak schiereiland tussen de Adriatische en de Ionische Zee, bedekt met olijfgaarden, wijngaarden en droge stenen muurtjes. Brindisi ligt zo’n 40 kilometer naar het noorden en Otranto zo’n 40 kilometer naar het zuidoosten.
Het klimaat is mediterraan: lange, hete en droge zomers en milde winters. Sinds 2013 heeft een bacterie, Xylella fastidiosa, miljoenen oude olijfbomen van de Salento gedood, en het landschap rond de stad wordt langzaam opnieuw beplant.
Plekken en bezienswaardigheden
Kasteel van Karel VEen vierkant kasteel met brede bastions, in de jaren 1530 herbouwd in opdracht van keizer Karel V om de stad tegen de Turken te verdedigen. Het was ook een gevangenis en een kazerne. Nu zijn er tentoonstellingen, en het museum van het papier-maché.
Porta NapoliEen triomfboog uit 1548, gebouwd voor Karel V, en de grootste van de drie stadspoorten. Hij kijkt uit op de weg naar Napels, vandaar de naam. Op het plein ervoor staat een obelisk uit 1822, ter ere van koning Ferdinand I.
Romeins theaterEen klein Romeins theater uit de tijd van keizer Augustus, pas in de jaren 1930 tussen de huizen herontdekt. Het bood plaats aan zo’n 5.000 toeschouwers. Je ziet nog de halfronde tribunes en de vloermozaïeken.
Porta RudiaeDe westelijke stadspoort, in 1703 in barokstijl herbouwd. Ze is genoemd naar Rudiae, de antieke stad van de dichter Ennius net buiten Lecce. Boven de doorgang zit Sint-Orontius, tussen Sint-Dominicus en Sint-Irene.
Porta San BiagioDe zuidelijke stadspoort, gebouwd in 1774 en gewijd aan Sint-Blasius. Ze leidt de oude stad in vanaf de weg naar Otranto en de Adriatische kust, en is de laatste van de drie poorten die nog staat.
Villa ComunaleHet stadspark Giuseppe Garibaldi, net buiten de oude muren. Een rustig plekje tussen palmen en bomen, vlak bij het kasteel en het centrum. Een goede plek om je even te verstoppen voor de zuiderse zon.
Het centrum op een kaart
De straten, pleinen en waterwegen waar elke bezoeker van Lecce terechtkomt. Wijs er een aan om hem op de kaart te vinden.
-
1
Piazza Sant’Oronzo plein
Het hoofdplein van Lecce, met het Romeinse amfitheater half uitgegraven in het midden en Sint-Orontius op zijn zuil erboven.
-
2
Via Vittorio Emanuele II straat
De hoofdstraat van de oude stad, van de Piazza Sant’Oronzo langs de kerk Sant’Irene naar de kathedraal.
-
3
Piazza del Duomo plein
Het besloten plein van de kathedraal, het bisschoppelijk paleis en het seminarie, dat zich alleen via een smalle opening vanaf de straat opent.
-
4
Via Giuseppe Libertini straat
De straat van de kathedraal naar de Porta Rudiae, langs de Rosariokerk, het laatste werk van Giuseppe Zimbalo.
-
5
Porta Rudiae poort
De westelijke poort, herbouwd in 1703, met Sint-Orontius bovenop, aan de weg naar de antieke stad Rudiae.
-
6
Via Giuseppe Palmieri straat
Een straat met adellijke paleizen die van het hart van de oude stad naar de Porta Napoli leidt.
-
7
Porta Napoli poort
De triomfboog van 1548 voor Karel V, waar de weg naar Napels de stad verliet.
-
8
Via Umberto I straat
De straat van de Basilica di Santa Croce en de lange gevel van het Palazzo dei Celestini, nu de zetel van het provinciebestuur.
-
9
Piazza Vittorio Emanuele II plein
Een klein plein net ten zuiden van de Piazza Sant’Oronzo, voor de achthoekige kerk Santa Chiara en een paar stappen van het Romeinse theater.
-
10
Porta San Biagio poort
De zuidelijke poort van 1774, met Sint-Blasius bovenop, uitkijkend op de weg naar Otranto.
-
11
Kasteel van Karel V Castello Carlo V gebouw
De vierkante vesting met pijlvormige bastions aan de oostkant van de oude stad, nu open voor tentoonstellingen.
-
12
Villa Comunale park
De 19e-eeuwse openbare tuin genoemd naar Garibaldi, met palmen en dennen, net buiten de oude stad bij het kasteel.
-
13
Via Salvatore Trinchese straat
De winkelstraat van de nieuwere stad, van de Piazza Sant’Oronzo naar het oosten tot de Piazza Mazzini.
-
14
Piazza Mazzini plein
Het grote plein van de 20e-eeuwse stad buiten de oude muren, omringd door winkels.
Geschiedenis
Messapiërs en Romeinen
Vóór de Romeinen woonden de Messapiërs, een volk van de hiel van Italië, hier en in Rudiae, net ten westen van de stad, waar later de Romeinse dichter Ennius werd geboren. De Romeinen namen de Salento in de 3e eeuw v.Chr. in en maakten van Lecce de stad Lupiae.
Onder de keizers bouwde Lupiae een theater voor zo’n 5.000 mensen, in de tijd van Augustus, en in de 2e eeuw een amfitheater voor zo’n 25.000. De legende zegt dat Sint-Orontius, de eerste bisschop van de stad, hier onder Nero als martelaar stierf. Beide Romeinse gebouwen bleven tot de 20e eeuw onder de huizen verborgen.
Graven, koningen en de Ottomaanse dreiging
Na de val van Rome vochten Byzantijnen, Longobarden en Saracenen om de Salento, tot de Normandiërs het in de 11e eeuw innamen en van Lecce de zetel van een graafschap maakten. Zijn graaf Tancred werd in 1189 koning van Sicilië. In de eeuwen daarna ging het graafschap over meerdere adellijke families en daarna naar het Koninkrijk Napels, waarover Spanje vanaf het begin van de 16e eeuw heerste.
In 1480 nam een Ottomaanse vloot Otranto, verderop aan de kust, in en doodde een groot deel van de bevolking. Angst voor de Turken vormde Lecce: in de jaren 1530 liet keizer Karel V het kasteel herbouwen en nieuwe muren rond de stad bouwen, en in 1548 richtte de stad de Porta Napoli ter ere van hem op.
De barokke stad
In de eeuw na 1550 herbouwden de religieuze ordes van de Contrareformatie en de adellijke families van Lecce de stad in gebeeldhouwde steen. Santa Croce deed er van 1549 tot 1695 over om af te komen; Giuseppe Zimbalo herbouwde de kathedraal vanaf 1659 en gaf haar de klokkentoren van 70 meter. Toen de pest van 1656 Lecce spaarde, bedankte de stad Sint-Orontius en zette zijn beeld op een Romeinse zuil op het hoofdplein.
Lecce werd in 1861 deel van het Koninkrijk Italië. De meeste muren werden in de 19e eeuw afgebroken en brede lanen namen hun plaats in, terwijl de nieuwe stad erbuiten groeide. In de afgelopen decennia hebben de gerestaureerde oude stad en de stranden van de Salento bezoekers uit de hele wereld gebracht.
Lecce vandaag
Lecce is de hoofdstad van zijn provincie en de zetel van de Universiteit van de Salento. De economie rust op overheidsdiensten, de universiteit, toerisme, olijfolie en wijn uit de Salento, zoals Negroamaro en Salice Salentino. Steenhouwers bewerken nog altijd de pietra leccese, en papier-machéwerkplaatsen in de oude stad maken nog steeds heiligen en kribbefiguren.
’s Avonds wandelt de hele stad door de straten tussen de Piazza Sant’Oronzo en de kathedraal. Eind augustus vult het feest van Sint-Orontius de oude stad met lichtjes, muziek en processies, en in de zomer danst de Salento de pizzica. De voetbalclub, US Lecce, speelt in geel en rood in het Stadio Via del Mare.
Lees verder
- Comune di Lecce Het stadsbestuur (in het Italiaans)
- Viaggiare in Puglia De officiële toeristische informatie van de regio Apulië
- Lecce op Wikipedia Het encyclopedieartikel